Дядя Федор|Քեռրի Ֆեոդորը

Քեռի Ֆեոդորը նստեց ավտոբուս եւ գնաց։ Հաճելի էր ճանապարհ գնալը։ Այդ ժամին
ավտոբուսները քաղաքից դատարկ էին մեկնում։ Եվ ոչ ոք նրանց չէր խանգարում զրուցել։
Քեռի Ֆեոդորը հարցեր էր տալիս, իսկ կատուն պատասխանում էր պայուսակի միջից։
Քեռի Ֆեոդորը հարցնում է.
— Անունդ ի՞նչ է։
Կատուն ասում է.
— Ես էլ չգիտեմ։ Ե՛վ Հովազիկ (Барсиком) են ասել ինձ, ե՛ւ Փափկամայիկ (Пушком), ե՛ւ Հիմարիկ (Оболтусом)։ Եվ նույնիսկ Փիսո Փիսիկիչ (Кис Кисычем ) եմ եղել։ Միայն թե այդ բոլորը ինձ դուր չի գալիս։ Ես ուզում եմ ազգանուն ունենալ։
— Ինչպիսի՞։
— Մի որեւէ լուրջ ազգանուն։ Ծովային ազգանուն։ Չէ՞ որ ես ծովային կատուների
ցեղից եմ։ Նավատորմային (корабельных)։ Տատիկս ու պապիկս նավով շատ են ճանապարհորդել նավաստիների հետ։ Ծովն ինձ էլ է ձգում։ Շատ եմ կարոտում օվկիանոսներին։ Միայն թե ջրից վախենում եմ։
— Արի ազգանունդ Մատրոսկին դնենք,— ասում է Քեռի Ֆեոդորը։— Ե՛վ կատուների
հետ է կապված, ե՛ւ ինչ֊որ ծովային բան կա այդ ազգանվան մեջ։
— Այո, ծովային բան կա,— համաձայնում է կատուն,— ճիշտ է։ Իսկ ի՞նչով է կապված
կատուների հետ։
— Չգիտեմ,— ասում է Քեռի Ֆեոդորը։— Գուցե նրանով, որ կատուներն էլ են
շերտավոր, նավաստիներն էլ։ Նրանց շապիկները շերտավոր են։
Կատուն համաձայնում է։
— Ինձ դուր է գալիս այդ ազգանունը՝ Մատրոսկին։ Ե՛վ ծովային է, ե՛ւ լուրջ։

Дядя Фёдор сел в автобус и поехал. Ехат было хорошо. Автобусы в это время за город совсем пустые идут. И никто им не мешал разговаривать. Дядя Фёдор спрашивал, а кот из сумки отвечал.

Дядя Фёдор спрашивает:

— Как тебя зовут?

Кот говорит.

— И не знаю как. И Барсиком меня звали, и Пушком, и Оболтусом. И даже Кис Кисычем я был. Только мне всё это не нравится. Я хочу фамилию иметь.

— Какую?

— Какую-нибудь серь-ёзную. Морскую фамилию. Я же из морских котов. Из корабельных. У меня и бабушка и дедушка на кораблях плавали с матросами. И меня тоже в море тянет. Очень я по океанам тоскую. Только я воды боюсь.

— А давай мы дадим тебе фамилию Матроскин, — говорит дядя Фёдор. — И с котами связано, и что-то морское есть в этой фамилии.

— Да, морское здесь есть, — соглашается кот, — это верно. А чем же это с котами связано?

— Не знаю, — говорит дядя Фёдор. — Может быть, тем, что коты полосатые и матросы тоже. У них тельняшки такие.

И кот согласился:

— Мне нравится такая фамилия — Матроскин. И морская, и серьёзная.

Реклама

My Native Town

I am Arman. I am Armenian and my Native Town is Armenia. I like my Native Town very much, because it’s nice and wonderful. There are a lot of sourses, trees, flowers in my Town.  I wish that there be peace in my Native Town. I am proud that I am Armenian.

 

 

Հիշողություն

Հիշողությունը մեզ օգնում է հիշել ամեն ինչ, ինչը մեզ հետ կատարվել է անցյալում։ Երբ ես առաջին անգամ եկա  դպրոց, ընկերացա իմ դասարանցիների հետ և շարունակեցինք իրար հետ դպրոցում սովորել։ Մինչև հիմա մենք իրար հետ ենք սովորում,  ընկերություն ենք անում։ Հիշողությունը լինում է և՛ վատ, և՛ լավ։ Երբ մարդիկ հիշում եմ լավը, նրանց դեմքին ժպիտ է առաջանում, իսկ երբ վատն են հիշում՝ նրանք տխրում են։ Ես ուզում եմ, որ մարդիկ միշտ լավ հիշողություններ ունենան և միշտ ուրախ լինեն։

Տխուր մարդը

Կար մի տղա, անունը՝ Տիգրան։ Տիգրանն ապրում էր Սիրայում։ Նա շատ տխուր էր, քանի որ իր աչքի առաջ պատերազմում մահանում էին իր հարազատներն ու ընտանիքի անդմաները։Տիգրանը չէր կարողանում գտնել իր երջանկությունը և ուրախանալ։ Նա մի կերպ փախչում է Սիրիայից և գալիս Հայաստան։ Նա հասնում է Հայաստան, աշխատանք գտնում, տուն է գնում, ամուսնանում մի գեեցիկ ու բարի աղջկա հետ և շարունակում իր կյանքը Հայաստանում։  Երբ անծանոթները հարցնում են Տիգրանին, թե ուր են հարազատները, նա վերհիշում է ամեն ինչ և նորից տխրում։ Հարցնողներն էլ են իրենց վատ զգում և ներողություն խնդրում։ Տիգրանն ուրախանում էր իր ընտանիքով, երեխաներով ու հավատարիմ ընկերներով, որոնք հաճախ էին հավաքվում նրանց տանը՝ ընթրում, զրուցում։

avatar.jpg

Իմ ամենալավ օրը

Ես ունեցել եմ վատ օրեր, և ունեցել եմ լավ օրեր։ Եվ հիմա ես ձեզ կպատմեմ իմ ամենալավ օրի մասին։ Այդ օրը արևը շողում էր, մարդիկ ուրախ գնում էին իրանց գործերով, իսկ ես արթնանում էի, որ գնայի դպրոց, դպրոցից հետո ես եկա տուն և ինձ մայրիկս նվիրեց նոր համակարգչի մկնիկ։ Այդ օրը եկավ իմ հայրիկը Վրաստանից և նվիրեց նոր համակարգիչ։ Եվ ես զարմանքից շշմել էի։ Եկավ իմ եղբայրը, որպեսզի մնա շաբաթ, կիրակի մեր տանը։ Ես մի կողմից ել ուրախ էի, որ մոտիկանում է նոր տարին։ Այդ օրը եղավ իմ կյանքի ամենալավ օրը։

Ընկերություն

Ընկերներ պետք է ունենան բոլորը, թե մեծերը, թե փոքրերը։ Մարդիկ չեն կարող բոլորի հետ ընկերություն անել։ Կարող ենք ունենալ շատ ծանոթներ ու բարեկամներ, բայց ընկերները քիչ են լինում։ Իմ կարծիքով ընկերներին ընտրում են։ Ընկերը պետք է լինի ազնիվ, հավատարիմ և միշտ պատրաստ լինի օգնելու։ Ես էլ ունեմ հավատարիմ ընկերներ

Լավագույ ուսուցիչների թոփ հնգյակ

1, Գոհար Բալջյան (Մայրենի)-Ինձ համար առաջին հորիզոնականում Գոհար Բալջյանն է, որովհետև Նա մեզ 4-րդ դասարանից գիտելիք է տալիս։ Դասերը այնպես է կազմակերպում, որ մեզ համար հետաքրքիր լինի։

2, Մաիրամ Սարդարյան (Իտալերեն)-Երկրորդ հորիզոնականում Ընկեր Մաիրամն է, որովհետև Նա շատ լավ դաս է տալիս, Դասերը շատ հետաքրքիր են, Իդեպ նա Մեր դասարանի կրտսեր դպրոցում երկարացված օրի դասատու է։

3, Անահիտ Նաղդալյան (Ռուսերեն)-Երորդ հորիզոնականում Ռուսերենի դասատու ընկեր Անահիտն է, որովհետև նա ավելի շատ այնպես է անում, որ դասը հետաքրքիր լինի։ Օրինակ՝ մենք անցած ռուսերենի դասին վիկտորինա արեցինք և շատ հետաքրքիր էր։

4, Սյուզի Հակոբյան (Մաթեմատիկա)-Իսկ չորորդ հորիոնականում ընկեր Սյուզին է, մաթեմատիկայի դասատուն, որովհետև նա մեզ շատ պարզ է բացատրում թեմաներ, խնդիրներ և այլ բաներ, որոնք կապված են մաթեմատիկայի հետ։ Դասն էլ շատ հետաքրքիր է։

5, Ընկեր Ռուբիկ (Ֆիզկուլտ)-Հինգերորդ Հորիզոնականում ընկեր Ռուբիկն է Ֆուտբոլի դասատուն։ Ես նրան դրել եմ հինգերորդ հորիզոնականում, որովհետև Նա Մեզ Ֆուտբոլ խաղալ է սովորացրել, և օգնել է լավ խաղալ ֆուտբոլ։

Երբ մարդիկ ժպտում են

Մարդիկ ժպտում են, երբ ուրախ են, ժպտում են կատակներից, հումորներից,  երբ տեսնում են հայտնի ու հաճելի մարդկանց։ Երբ ես  կատակ եմ անում և դրանից  մարդիկ ծիծաղում են, ես հաճույք եմ ստանում։ Մարդիկ ժպտում են, երբ տունը հյուր է գալիս, երբ լավ ֆիլմ են դիտում կամ լավ գիրք են կարդում։Ես սիրում եմ կատակել ընկերներիս հետ և ուրախանալ ու ժպտալ նրանց հետ։ Իմ կարծիքով ժպիտն ու ծիծաղը մարդկանց գեղեցկացնում է

Պատիժ կրթահամալիրում

Իմ կարծիքով, նախ աշակերտների հետ պետք է զրուցել, նրանց հասկացնել, որ իրենք սխալ են։ Եթե աշակերտները կրկնում են նույն սխալը ,այդ ժամանակ նոր պետք է մտածել պատժելու մասին։ Պատժելու տարբեր միջոցներ կան։Կարող են աշակերտի վատ արարքի, բացակայության, վատ պահվածքի, դասը խանգարելու, կամ ուսուցչին պատասխանելու համար տեղեկացնել ծնողին, որպեսզի ծնողը զբաղվի իր երեխայի դաստիարակությամբ՝ նախատելով կամ ինչ-որ բանից զրկելով։ Իսկ երբ այդ ամենը չի օգնում, այդ ժամանակ կարելի է դիմել տնօրենի կամ հոգեբանի օգնությանը։

Թարգմանություն

Матери никак не удавалось уговорить сына приходить домой до наступления темноты. Поэтому она припугнула его, сказав, что на дороге к их дому можно встретить множество привидений, которые появляются только с наступлением темноты.

Повзрослев, парень стал бояться привидений до такой степени, что наотрез отказывался выходить из дома вечером. Тогда мать дала сыну амулет и объяснила, что он будет его защищать.

Մայրիկին ոչ մի կերպ չհաջողվեց համոզել իր տղային, որ տուն գա մինչև մութն ընկնելը։Հետևաբար նա վախեցրեց նրան, ասելով, որ իրենց տան ճանապարհին կարող է հնդիպել շատ ուրվականների, որոնք հայտնվում են միային մութն ընկնելիս։

Մեծանալով, տղան սկսեց վախենալ ուրվականներից այն աստիճանի, որ կտրուկ հրաժարվեց դուրս գալ տանից երեկոյան։Այդ ժամանակ մայրիկը իր տղային տվեց թալիսման և բացատրեց, որ այն կպաշտպանի տղային։