Счастье | Երջանկություն

Бог слепил человека из глины, и остался у него неиспользованный кусок.

— Что ещё слепить тебе? — спросил Бог.

— Слепи мне счастье, — попросил человек.

Ничего не ответил Бог, и только положил человеку в ладонь оставшийся кусочек глины.


Աստված մարդուն սարքում է կավից, և նրա մոտ մնում է չօգտագործված կտոր։

— Ի՞նչ նորից սարքեմ քեզ համար- հարցրեց Աստված։

— Երջանկություն սարքիր ինձ համար- խնդրեց մարդը։

Աստված չպատասխանեց և միայն մարդու ափի մեջ դրեց մնացած կավի կտորը։

Стая волков и три охотника | Գայլերի ոհմակը և երեք որսկանները

В волчьей стае Старый Вожак решил назначить себе преемника. Он подошел к самому смелому и сильному Волку и сказал:

— Я старею, поэтому назначаю тебя Новым Вожаком стаи. Но ты должен доказать, что достоин. Поэтому возьми лучших Волков, сходи на охоту и добудь еды на всю стаю.

— Хорошо, — сказал Новый Вожак и ушел с 6 волками на охоту. И день его не было. И вечер его не было. И когда наступила ночь, стая увидела 7 волков, гордо несущих добытую еду. Все были цели и невредимы.

— Расскажи мне, как все было, — попросил Старый Вожак.

— О, это было легко. Мы искали добычу, а потом увидели 10 охотников, идущих с охоты с добычей. Мы напали на них, разорвали в клочья, а добычу взяли себе.

— Молодец. Завтра пойдешь еще раз. На следующий день 6 волков и Новый Вожак опять пошли на охоту. И день их не было. И вечер. И ночь. И утро. И вот лишь на днем на горизонте показался 1 истощенный волк. Это был Новый Вожак — весь в крови, с изодранной шерстью, хромой и еле живой. — Что случилось? — спросил Старый Вожак. — Мы зашли далеко в лес и долго искали добычу и увидели троих охотников, идущих с охоты с добычей. Мы напали на них, но они оказались сильнее нас. Они убили всех моих воинов,  я кое-как смог спастись. — Но как же так?! — удивился Старый Вожак, — Вчера вы с легкостью победили 10 охотников, а сегодня не смогли справиться с тремя?!?! — Да, но вчера это была просто группа из 10 охотников, а сегодня это были 3 лучших друга!

Ոհմակի ծեր առաջնորդը որոշեց իրեն նշանակել հագորդ։ Նա մոտիկանալով ամենա քաջ և ամենա ուժեղ գալյին ասաց․

-Ես ծերանում եմ, դրա պատճառով, ես քեզ նշանակում եմ նոր առաջնորդ։ Բայց դու պետք է ապացուցես, որ արժանի ես։ Դրա համար վերցրու ամենալավ գայլերին, գնա որսալու և որսիր ուտելիք ամբողջ ոհմակիկ համար։

-Լավ,- ասաց նոր առաջնորդը և գնաց 6 գայլերի հետ որսալու։ Եվ երբ երկավ գիշերը, ոհմակը տեսավ 7 գայլ, ձեռքերին ուտելիք բերելով։ Բոլորը ապահով և առողջ էին։

-Ասա ինձ, ոնց ամենինչ եղավ,- հարցրեց ծեր հաջորդողը,

-Ամենինչ շատ հեշտեր, մենք մանեինք գալիս ուտելիք, և տեսանք 10 հատ որսկան, որոնք իրենց ուտելիքներով հետ էին գնում։ Մենք հարցակվեցինք նրանց վրա, պոկեցինք նրանց կտորներով, իսկ ուտելիքները վերցրեցինք մեզ։

-Ապրես, վաղը նորից կգնաս։ Մյուս օրը

Сны Александра Великого|Ալեքսանդր մեծի երազները

Рассказывают, что Александр Македонский ещё в своей юности, до того, как обошёл весь мир, часто видел разнообразные сны, указывающие на то, что он владеет этим миром. В одном из таких снов мир явился ему в образе перстня, и он надел этот перстень на свой палец. Однако этот перстень не имел камня.

Удивлённый этим сном Александр попросил своего учителя Аристотеля истолковать его.

— Ты, как утверждает этот сон, действительно будешь владеть всем миром, но ты не сможешь беспредельно пользоваться своей властью, так как этот перстень означает царство, а камень в нём — правитель этого царства.

Так всё и случилось.

Պատմում են, որ Ալեքսանդր Մակեդոնացին իր պատանեկության տարիներին, մինչև ամբողջ աշխարհը պտտվելը, հաճախ էր տեսնում զանազան երազներ, որոնք մատնացույց էին անում, որ նա տիրելու է ողջ աշխարհին: Այդպիսի երազներից մեկում աշխարհը հայտնվել է օղի տեսքով, և նա այդ օղը հագել է իր մատին: Միայն թե այդ օղը քար չի ունեցել:

Զարմացած լինելով երազից, Ալեքսանդրը խնդրել է իր ուսուցիչ Արիստոտելին մեկնաբանել այն:

— Դու, ինչպես հաստատում է այդ երազը, իսկապես կտիրես ողջ աշխարհին, բայց դու չես կարող անսահմանորեն օգտվել քո իշխանությունից, քանի որ այդ օղը նշանակում է թագավորություն, իսկ նրա քարը — ողջ աշխարհի տիրակալ:

Այդպես էլ պատահեց։

Короткое одеяло | Կարճ ծածկոցը

Сшила старуха мужу одеяло, только получилось оно короткое, и всю ночь у него мёрзли ноги.

Решила старуха исправить дело. Отрезала верхнюю часть одеяла и пришила вниз. А затем подумала и проделала это ещё раз, и отдала мужу.

— Я удлинила одеяло сразу на два куска.

Ничего не ответил старик. А что тут скажешь, если одеяло удлинялось дважды? Ноги, правда, у него по-прежнему мёрзли.

Պառավը գործեց ամուսնու համար մի ծածկոց, բայց այն ստացվեց կարճ, և ամբողջ գիշեր ամուսնու ոտքերը սառում էին։

Պառավը որոշեց ուղղել ծածկոցը։ Կտրեց ծածկոցի վերևի մասը և կպցրեց նեքևի մասին։ Իսկ հետո մտածեց և էլի այդպես արեց և տվեց ամուսնուն։

-Ես երկարացրել եմ ծածկոցը միանգամից երկու մասով։

Ծերուկը ոչինչ չպատասխանեց։ Իսկ ի՞նչ կասես, եթե ծածկոցը երկարացվել է երկու անգամ։

Ոտքերը, շարունակում էին սառել առաջվա պես։

 

Новое платье | Նոր զգեստը

Шила рассеянность себе новое платье. Друзья, зная её характер, предупредили:

— Смотри: семь раз отмерь и один раз отрежь!

— Хорошо! — пообещала рассеянность, и вскоре платье было готово.

Увидели друзья её в нём и ужаснулись:

— Откуда на тебе эти лохмотья?!

— Как откуда? Вы сами так посоветовали: один раз отмерь и семь раз отрежь!

Развели руками друзья. И больше уже никогда ничего ей не советовали!

 

Ցրվածությունը իր համար նոր զգեստ էր կարում։ Ընկերները, իմանալով նրա բնավորությունը՝ զգուշացրին։

— Նայիր, յոթ անգամ չափիր և մեկ անգամ կտրիր։

—  Լավ — Խոստացավ ցրվածությունը, և շուտով զգեստը պատրաստ էր։

Ընկերները նրան տեսան զգեստի մեջ և սարսափեցին․

— Որտեղի՞ց ես հագել այդ քրջերը։

— Ինչպե՞ս որտեղի։ Դուք ինքներտ այդպես խորհուրդ տվեցիք՝ մի անգամ փորձիր և յոթ անգամ կտրիր։

Ընկերները ձեռքերը թափ տվեցին և այլևս երբեք ոչինչ խորհուրդ չտվեցին նրան։

Правда всего дороже|Ճշմարտույթունն ամենից թանկ է

Мальчик играл и разбил нечаянно дорогую чашку. Никто не видал. Отец пришёл и спросил:

— Кто разбил?

Мальчик затрясся от страха и сказал:

— Я.

Отец сказал:

— Спасибо, что правду сказал.

 

Տղան խաղում էր և միամիտ կոտրեց թանկարժեք բաժակը։ Ոչ ոք չէր տեսել։ Հայրը եկավ և հարցրեց․

— Ո՞վ է կոտրել։

Տղան ցնցվեց վախից և պատասխանեց

— Ես:

Հայրը ասաց․

— Շնորհակալ եմ, որ ճիշտն ասացիր։

Чёрные очки|Սև ակնոց

Мальчик, проходя по улице к своему дому, никогда не приветствовал соседей. Соседи рассказали родителям, что их сын ведёт себя невежливо. Отец взялся журить сына. Тот слушал отца, опустив голову от стыда. Затем мальчик обратился к отцу:

— Папа, купи мне, пожалуйста, чёрные очки!

— Зачем, сынок? — спросил удивлённо отец.

— Потому, что теперь мне очень стыдно будет ходить по нашей улице…

— Эх, сынок! Ты лучше постарайся исправиться и тогда тебе не понадобятся чёрные очки! — улыбнулся отец.

 

Տղան իր տան փողոցով անցնելիս երբեք չէր բարևում իր հարևաններին։ Հարևանները ասացին ծնողներին , որ իրենց տղան շատ վատ է իրեն պահում։ Հայրը սկսեց խրատել տղային։ Տղան լսում էր հորը  և ամոթից կախել էր գլուխը։ Հետո տղան դիմեց հորը։

Читать далее «Чёрные очки|Սև ակնոց»

Бабочка и Гусеница|Թիթեռնիկը և թրթուրը

Прилетела разноцветная Бабочка в сад и присела на веточку. Глядит, а к ней подползает зелёная Гусеница. Красавица Бабочка брезгливо отодвинулась в сторону. А Гусеница смутилась, ведь она всего лишь хотела познакомиться со столь прекрасным созданием.

Читать далее «Бабочка и Гусеница|Թիթեռնիկը և թրթուրը»

Микробы|Մանրէները

81432798.jpg

— Нас больше всех на свете, и нам необходимо предоставить ещё территории для обитания…

— Всегда, пожалуйста, — ответила хозяйка дома, взяла кусок мыла, намылила их, и вместе с водой смыла в раковину.

Вот так гибнут даже великие цивилизации, когда посягают на чужие владения.

 

-Մենք աշխարհում ամենա շատն ենք, և մեզ ավելի շատ տարածք է պետք բազմանալու համար…
-Մի՛շտ, խնդրե՛մ ,-պատասխանեց տանտիրուհին, վերցրեց օճառի մի կտոր, օճառոտեց նրանց և ջրի հետ լցրեց լվացարանը:
Ահա այսպես մահանում են նույնիսկ մեծ քաղաքակրթւոթյուններ, երբ ոտք են դնում ուրիշի տարածքներ:

Край, где все самое лучшее|Երկիր, որտեղ ամեն ինչ ամենալավն է

Лето Голубь провёл у Лысой горы в дупле осокоря над речкой, а на зиму к Чёрному морю улетел, среди Крымских гор поселился. С Крымским Голубем познакомился. Летает с ним, Крымский край нахваливает:

— Хорошо у тебя как: и море под боком, и горы рядом. У нас тоже гора есть, Лысой мы зовём её. Но разве её можно с твоими горами сравнить?

— Низкая?

— Да, и низкая, и вообще не такая… И речка у нас есть, Чагрой мы зовём её. Но разве её с твоей можно сравнить? Твоя вон как по камням скачет.

 

 

Աղավնին ամառը անցկացրեց Ճաղատ սարի վրա՝ գետակի վրայի փչակում, իսկ ձմռանը թռավ Սև ծով, Ղրիմական սարերում բնակվեց։

Ղրիմական աղավնու հետ ծանոթացավ։ Թռչում է նրա հետ, Ղրիմի տարածաշրջանն է գովերգում․

-Ինչ լավ է քեզ մոտ, և՛ ծովն է մոտ, և՛ սարերն են կողքիդ։ Մենք էլ սար ունենք, Ճաղատ ենք նրան անվանում։ Բայց նրան կար՞ող ենք ձեր սարերի հետ համեմատել։

-Ցա՞ծր է:

-Այո, և՛ ցածր է, և՛ ընդհանրապես այսպիսին չէ։ Եվ գետակ ունենք, Չագրա ենք անվանում։ Բայց այն ձերի հետ կարո՞ղ ենք համեմատել։  Քոնը ահա ինչպես է քարերի վրայով սահում։